W skrócie
Zaimek osobowy jako podmiot (I, he, they) zwykle stoi przed czasownikiem: He works in a hospital. Jako dopełnienie (me, him, them) stoi po czasowniku i po słowach takich jak with, for, to: I know her. Przymiotnik dzierżawczy, na przykład my, your, his, zawsze stoi przed rzeczownikiem: Their house is big.
Po polsku słowo „jego” tłumaczymy jako him albo his, zależnie od zdania. Formę zaimka wybieramy według jego roli w zdaniu: podmiot, dopełnienie albo „czyj?”.
Kiedy używamy I, me i my
| Podmiot | Dopełnienie | Przymiotnik dzierżawczy | |---|---|---| | I | me | my | | you | you | your | | he | him | his | | she | her | her | | it | it | its | | we | us | our | | they | them | their |
- Podmiot: zaimek stawiamy zamiast imienia albo rzeczownika: Tom = he, the car = it. O ludziach mówimy he i she, o rzeczach it.
- Dopełnienie: po czasowniku i po with, for, to stawiamy me, him, them: Anna lives with us. Formy you i it są w dopełnieniu takie same jak w podmiocie: I like it.
- Czyje coś jest: słowo wybieramy według właściciela: Anna loves her job, They love their jobs.
- Forma dzierżawcza: do słowa o osobie dodajemy 's: Anna's brother. Gdy liczba mnoga kończy się na -s, dodajemy sam apostrof: my parents' house.
- Blisko i dalej: o tym, co blisko, mówimy this i these, a o tym, co dalej, that i those.
Reguła i przykłady
01Zaimki osobowe jako podmiot: I, he, they
Zaimek osobowy stawiamy zamiast imienia albo rzeczownika: Tom = he, the car = it.
O ludziach mówimy he i she, a o rzeczach it. O zwierzętach zwykle też mówimy it.
W tej lekcji zaimek jest podmiotem i zwykle stoi przed czasownikiem.
| Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|
| I | we |
| you | you |
| he | they |
| she | |
| it |
- Tom is a doctor. He works in a hospital.Tom jest lekarzem. Pracuje w szpitalu.
- I have a car. It's blue.Mam samochód. Jest niebieski.
- Anna and Sam are here. They're students.Anna i Sam są tutaj. Są studentami.
Po polsku „książka” jest rodzaju żeńskiego, a „stół” męskiego. Po angielsku o rzeczach mówimy it: It is new (nie: She is new).
02Zaimki osobowe jako dopełnienie: me, him, them
Po czasowniku i po słowach takich jak with, for, to zaimek jest dopełnieniem: me, him, them.
Formy you i it są w dopełnieniu takie same jak w podmiocie: I know you, I like it.
| Podmiot | Dopełnienie |
|---|---|
| I | me |
| he | him |
| she | her |
| we | us |
| they | them |
- I know her.Znam ją.
- Tom likes them.Tom ich lubi.
- Anna lives with us.Anna mieszka z nami.
Polskie „jego” tłumaczymy jako him albo his, zależnie od zdania. Gdy „jego” jest dopełnieniem, stawiamy him: I know him (nie: I know his).
03Przymiotniki dzierżawcze: my, your, his...
Gdy mówimy, czyje coś jest, przed rzeczownikiem stawiamy słowa my, your, his i podobne. Nazywamy je przymiotnikami dzierżawczymi: odpowiadają na pytanie „czyj?”.
Słowo wybieramy według właściciela: Anna loves her job, they love their jobs.
Słowo its piszemy bez apostrofu: its name. Z apostrofem piszemy it's, czyli formę skróconą od it is.
| Kto | Czyj |
|---|---|
| I | my |
| you | your |
| he | his |
| she | her |
| it | its |
| we | our |
| they | their |
- My name is Anna.Mam na imię Anna.
- Tom loves his job.Tom kocha swoją pracę.
- Their house is big.Ich dom jest duży.
Po polsku „moja” może stać bez rzeczownika: „Ta książka jest moja”. Po angielsku po słowie my zawsze stoi rzeczownik (nie: This book is my).
04Forma dzierżawcza: Tom's car
Gdy mówimy, czyje coś jest, do słowa o osobie dodajemy 's: Tom's, my sister's. Tak powstaje forma dzierżawcza (dopełniacz saksoński).
Rzecz nazywamy zaraz po tej formie.
Tom'scarisnew
- Anna's brother is a doctor.Brat Anny jest lekarzem.
- My sister's room is big.Pokój mojej siostry jest duży.
Po polsku mówimy „samochód Toma”: najpierw rzecz, potem właściciel. Po angielsku o ludziach mówimy Tom's car (nie: the car of Tom).
Gdy rzeczownik w liczbie mnogiej kończy się na -s, dodajemy tylko apostrof: my parents'.
My parents'houseisbig
- My parents' house is old.Dom moich rodziców jest stary.
- My brothers' room is small.Pokój moich braci jest mały.
05Blisko i daleko: this / that / these / those
Słów this i these używamy, gdy coś jest blisko nas. Słów that i those używamy, gdy coś jest dalej.
Przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej stawiamy these i those, a w liczbie pojedynczej this i that.
| Blisko | Daleko |
|---|---|
| this book | that book |
| these books | those books |
- This bag is new.Ta torba jest nowa.
- These apples are good.Te jabłka są dobre.
- Is that your car?Czy to twój samochód?
- Those people over there are my friends.Tamci ludzie to moi przyjaciele.
Po polsku o rzeczy bliskiej i dalekiej mówimy „to”: „Czy to twój samochód?”. Po angielsku o rzeczy dalekiej mówimy that: Is that your car?
06Pytania z whose
Gdy pytamy, do kogo coś należy, stawiamy whose przed nazwą rzeczy.
Whose bagisthis?
Pytamy „czyj?” słowem whose, a „kto?” słowem who: Whose bag is this? (nie: Who bag is this?).
W odpowiedzi możemy pominąć rzecz i powiedzieć tylko Anna's.
Po słowach my, your, her zawsze nazywamy rzecz: It's my phone, nie It's my. Po polsku wystarczy odpowiedź „Mój”, ale po angielsku po tych słowach stoi rzecz.
ItisAnna's
- Whose phone is this? It's my phone.Czyj to telefon? To mój telefon.
- Whose keys are these? They're Tom's.Czyje to klucze? Toma.
- Whose car is that? It's her car.Czyj to samochód? To jej samochód.
Typowe błędy
Rodzaj rzeczy i zwierząt. Po polsku „płaszcz” jest rodzaju męskiego, a „krowa” żeńskiego. Po angielsku o rzeczy mówimy it: 'Where is my coat?' 'It's there.' (nie: He is there). O krowie też zwykle mówimy it: Look at the cow. It's so big (nie: She is so big).
Słowo his zamiast him. Gdy „jego” jest dopełnieniem, stawiamy him: I know him (nie: I know his).
Słowo my bez rzeczownika. Po polsku „moja” może stać sama: „Ta książka jest moja”. Po angielsku po słowie my zawsze stoi rzeczownik: This is my book (nie: This book is my).
Samochód Toma. Po polsku najpierw nazywamy rzecz, potem właściciela. Po angielsku o ludziach mówimy Tom's car (nie: the car of Tom).
Jedno „to” na blisko i daleko. Po polsku pytamy „Czy to twój samochód?” o rzecz bliską i daleką. Po angielsku o rzeczy dalekiej mówimy that: Is that your car?
Słowo who zamiast whose. Pytamy „czyj?” słowem whose, a „kto?” słowem who: Whose bag is this? (nie: Who bag is this?).
whose w pytaniu i w zdaniu względnym
Tutaj słowo whose zaczyna pytanie i znaczy „czyj?”: Whose phone is this? Na poziomie B1 to samo słowo stoi po rzeczowniku o osobie i znaczy „którego” albo „której”: I met a man whose sister lives in Rome. W obu zdaniach po whose stoi rzeczownik. Więcej na stronie „Dodatkowe szczegóły: whose, where, what”.
Zobacz też: Dodatkowe szczegóły: whose, where, what