W skrócie
Gdy mówimy o planie ustalonym wcześniej, używamy konstrukcji be going to: I'm going to buy a new phone. Budujemy ją z am, is albo are, słów going to i bezokolicznika. Słowa will (Future Simple) używamy, gdy decydujemy w chwili mówienia, obiecujemy albo przewidujemy: The phone is ringing. I'll answer it.
Po polsku „Sprzedam samochód” może oznaczać i plan, i decyzję podjętą teraz. Po angielsku plan to I'm going to sell my car, a I'll sell my car brzmi jak decyzja z tej chwili.
Kiedy używamy going to, a kiedy will
- Plan: We're going to visit Anna next week. Często dodajemy określenie czasu: tomorrow, next week, tonight.
- Przeczenie i pytanie z going to: He isn't going to come. Is she going to stay? Yes, she is.
- Decyzja w chwili mówienia: The bag is heavy. I'll carry it.
- Obietnica: I'll call you. I won't tell anyone.
- Przewidywanie: I think it will be cold tomorrow.
Słowo will ma tę samą formę przy każdym podmiocie, a po nim stoi bezokolicznik bez to. W mowie zwykle używamy formy skróconej 'll: I'll, she'll. Przeczenie ma formę won't, czyli will not.
Reguła i przykłady
01going to: plany
Gdy mówimy o planach, używamy am, is, are, potem going to i bezokolicznika. Konstrukcji be going to używamy, gdy o czymś zdecydowaliśmy już wcześniej.
Często dodajemy określenie czasu, które pokazuje przyszłość: tomorrow, next week, tonight.
Iam going tobuya car
- I'm going to buy a new phone.Zamierzam kupić nowy telefon.
- She is going to sell her house.Ona zamierza sprzedać dom.
- We're going to visit Anna next week.W przyszłym tygodniu zamierzamy odwiedzić Annę.
Po polsku o planie można mówić w czasie teraźniejszym: „Jutro kupuję telefon”. Po angielsku Present Simple tu nie pasuje: I'm going to buy a phone tomorrow (nie: I buy a phone tomorrow).
02going to: przeczenia i pytania
Gdy nie zamierzamy czegoś zrobić, stawiamy not po am, is, are. W mowie zwykle używamy form skróconych: I'm not, isn't, aren't.
Iam not going towait
- He isn't going to come.On nie zamierza przyjść.
- We aren't going to buy a car.Nie zamierzamy kupować samochodu.
W pytaniu stawiamy am, is, are przed podmiotem tak jak w Present Continuous. W krótkiej odpowiedzi powtarzamy tę samą formę: Yes, she is.
Areyougoing to callher?
- What are you going to do?Co zamierzasz robić?
- Is she going to stay? Yes, she is.Czy ona zamierza zostać? Tak.
Polskiego „czy” po angielsku tu nie tłumaczymy i nie dodajemy czasownika do: Are you going to call her? (nie: Do you going to call her?).
03will: nagła decyzja, obietnica, przewidywanie
Gdy mówimy o przyszłości i decydujemy teraz, obiecujemy albo przewidujemy, używamy will (Future Simple). W obietnicy nie używamy Present Simple.
Słowo will stawiamy przy każdym podmiocie, a po nim stoi bezokolicznik bez to. W mowie zwykle używamy formy skróconej 'll: I'll, she'll. Przeczenie ma formę won't (will not).
Iwillhelpyou
| Decyduję albo obiecuję teraz | Co moim zdaniem się stanie |
|---|---|
| I'll call you | It will rain |
| I'll help you | I think she'll win |
| I won't tell anyone | You won't like it |
- The bag is heavy. I'll carry it.Torba jest ciężka. Poniosę ją.
- I think it will be cold tomorrow.Myślę, że jutro będzie zimno.
Czasownik po will nie dostaje końcówki -s, także przy he, she, it: She'll call you (nie: She'll calls you).
04will czy going to
O przyszłości mówimy i z going to, i z will. Wybór zależy od tego, kiedy zapadła decyzja.
Gdy decyzja zapadła przed rozmową, używamy going to.
Iam going tosellmy car
- We're going to buy a new sofa.Zamierzamy kupić nową kanapę.
Po polsku „Sprzedam samochód” może oznaczać i plan, i decyzję podjętą teraz. Po angielsku plan to I'm going to sell my car, a I'll sell my car brzmi jak decyzja z tej chwili.
Gdy decydujemy w chwili mówienia, używamy will.
OK,Iwillcallhim
- The phone is ringing. I'll answer it.Telefon dzwoni. Odbiorę.
- Are you hungry? I'll make you a sandwich.Chcesz jeść? Zrobię ci kanapkę.
Gdy plan ma ustalony termin, pasuje też Present Continuous.
- I'm meeting Tom at six.O szóstej spotykam się z Tomem.
Typowe błędy
Plan w Present Simple. Zdanie „Jutro kupuję telefon” jest po polsku w czasie teraźniejszym. Po angielsku mówimy I'm going to buy a phone tomorrow (nie: I buy a phone tomorrow).
Pytanie o plan w Present Simple. Gdy pytamy o plan na wieczór, mówimy Where are you going tonight? (nie: Where do you go tonight?).
Czasownik do w pytaniu. Polskiego „czy” tu nie tłumaczymy, a are stoi przed podmiotem: Are you going to call her? (nie: Do you going to call her?).
Końcówka -s po will. Czasownik po will nie dostaje końcówki -s, także przy he, she, it: She'll call you (nie: She'll calls you).
Obietnica w Present Simple. Obietnicę składamy z will: I'll help you (nie: I help you).
Wybór na chybił trafił. Gdy decyzja zapadła przed rozmową, mówimy going to. Gdy decydujemy w tej chwili, mówimy will: Are you hungry? I'll make you a sandwich.
going to czy Present Continuous
O planach mówimy też w Present Continuous. Ten czas pasuje, gdy plan ma ustalony termin.
- We're going to buy a new sofa. Taki mamy plan.
- I'm meeting Tom at six. Spotkanie jest umówione na szóstą.
W obu formach stoi am, is albo are, więc pytanie budujemy tak samo: Are you going to call her? Więcej na stronie „Present Continuous”.
Zobacz też: Present Continuous